|
:: Behawioryści ::
|
|
|
|
:: Książki ::
|
|
|
|
:: Aktualnie on-line ::
|
|
|
Aktualnie jest 14 gość(ci) i 0 użytkownik(ów) online.
Jesteś anonimowym użytkownikiem. Możesz się zarejestrować za darmo klikając tutaj
|
|
|
:: Szukaj ::
|
|
|
|
:: Nasze banery ::
|
|
| |
| Agnieszka Janeczek: Psy myśliwskie - fakty i mity
|
|
Bardzo często zdarza się, że interpretując zachowanie naszego czworonoga posługujemy się określeniami opisującymi nasze ludzkie zachowanie. Wtedy najczęściej stwierdzamy, że pies jest złośliwy, przebiegły, ze doskonale wie, że niewłaściwie się zachował.
Taka antropomorfizacja doprowadza do krzywdzącej oceny psa, któremu później metodami ludzkimi na przykład tłumaczeniami, prośbą czy groźbami staramy się uświadomić i wzbudzić poczucie winy za złe zachowane.
OBSERWACJA
Istotną rzeczą przy prowadzeniu obserwacji jest właściwe miejsce i osoba, które te obserwacje poczyna. Właściciel owszem jest pierwszą osobą, która dostrzega problem, ale ze względu na emocjonalną więź z psem trudno być obiektywnym.
Zawsze próbujemy usprawiedliwić zachowanie naszego pupila, tłumacząc go najczęściej i obwiniając siebie za brak czasu, który powinniśmy poświęcić psu.
W początkowym etapie staramy się wynagrodzić naszą absencję zaopatrując go w przysmaki, zabawki czy droższą karmę. Tutaj podświadomie włączamy zasadę przez żołądek do serca a tym samym do zadowolenia.
Po jakimś czasie okazuje się, ze nasze poświęcenie, dobre zamiary nie znalazły uznania w oczach psa i tym samym nie doprowadziły do rozwiązania problemu.
DZIAŁANIE Z PREMEDYTACJĄ
Kiedy wracamy do domu i zauważmy ślady zniszczeń poczynione przez psa, zaczynamy się denerwować i krzyczeć, a nawet zdarza się nam uderzyć psa. Często te ludzkie zachowania wynikają z bezradności i niewiedzy. Uważamy, ze skoro pies dostał, podczas naszej nieobecności jakiś smakołyk do zjedzenia, to będzie nam za niego wdzięczny i na pewno nie zainteresują go inne rzeczy w mieszkaniu do gryzienia.
Niestety zwierzęta nie będą nam wdzięczne ani nie docenią, najpyszniejszego nawet batonika czy wędzonego świńskiego ucha, ale będą czekały na powrót człowieka, a związany z tym czekaniem stres mogą odreagować na niszczeniu naszych rzeczy. Często, tak się dziwnie dzieje i też upatrujemy w tej sytuacji złośliwe działanie i premedytację psa, który zawsze spośród butów zniszczy te, które najbardziej lubimy.
DRABINA SPOŁECZNA
Bardzo istotną rzeczą jest właściwa pozycja psa w stadzie. Częstym błędem jest przeświadczenie,że pies może czuć się stłamszony, jeśli nie stoi na niej odpowiednio wysoko. Bardzo często przez nieświadomie zawyżamy pozycję w stadzie, a to wywołuje tylko dodatkowe konflikty.
Pies cierpi z powodu nadmiaru obowiązków i przywilejów. To rodzi frustrację i wyzwala agresję. Związane jest to z tym,że pies nie jest w stanie podołać narzuconej mu roli przywódcy stada.
Także i w tej sytuacji mentalność psychiczna człowieka nie pokrywa się z mentalnością psychiczną psa.
My ludzie zazwyczaj bronimy słabszą, mniej zaradną osobę staramy się jej zapewnić poczucie bezpieczeństwa i ułatwić życie poprzez stosowanie szeregu przywilejów.
Świat zwierząt jest niestety bardziej brutalny, tutaj słabszy osobnik przyjmuje niższą pozycję w grupie, co wiąże się z mniejszymi przywilejami w stosunku do osobników o wyższej pozycji.
Częstym błędem jest, więc karcenie psa o wyższej pozycji. Ma to miejsce w sytuacji gdzie na przykład wprowadzamy do domu nowego psa –szczeniaka, faworyzujemy go, przytulamy, bierzemy na ręce, kładziemy na kolanach a w momencie, gdy wyżej sytuowanemu psu poświęca się mniej uwagi i wyraźnie ignoruje.
NADMIERNA UWAGA
Domaganie się nadmiernej uwagi to majstersztyk w wykonaniu naszych czworonogów. Bez względu na wielkość i rasę, chociaż im mniejszy pies tym łatwiej manipuluje swoim właścicielem.
Niektóre osoby rezygnują z jedzenia swoich ulubionych potraw, bo pies patrzy i prosi o poczęstunek. Czasami właściciele swoich czworonogów rezygnują z zapraszania do siebie znajomych, bo nagle okazuje się, że pies nie lubi, co okazuje poprzez obszczekanie czy gryzienie, wybranych przez siebie osób.
Zdarza się, że z powodu psa, nie można przełączyć kanału w telewizji ani udać się do kuchni, bo piesek nie pozwala nikomu ruszyć się z miejsca.
Im bardziej sugestywne działanie zwierząt i ich konsekwencja tym bardziej napięta staje się atmosfera, a przyjemność płynąca z posiadania psa w domu nagle gdzieś się zaciera.
Istota problemu polega na wczesnym reagowaniu i nie dopuszczeniu do sytuacji, w których to pies wychowuje nas a nie my jego.
lek. wet. Agnieszka Janeczek
specjalista zaburzeń zachowań zwierząt
Southampton University Anglia
|
|
|
|
|
:: Login ::
|
|
|
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć. Jako zarejestrowany użytkownik będziesz miał kilka przywilejów.
|
|
|
:: Pokrewne linki ::
|
|
|
|
:: Oceny artykułu ::
|
|
|
Wynik głosowania: 5
Głosów: 3
|
|
|
:: Opcje ::
|
|
|
|
Przepraszamy, komentarze dla tego artykułu są niedostępne. |
|
|
|
